پستان سرازير مىشود . فلهذا زنان نيز در دوران رضاع و شير دادن غالبا عادت ماهيانه نمىشوند . أمّا وقتى كه آبستن نيستند ، و شير هم نمىدهند ؛ اين غذا مصرفى ندارد ؛ و بنابراين از دهانهء رحم خارج مىشود ؛ و دور ريخته مىشود . يعنى زن بواسطهء عدم حمل ، و عدم رضاع ( آبستن نبودن و شير ندادن ) مقدارى از قواى بدنى و جسمى خود را كه خداوند به صورت خون درآورده است ؛ هدر نموده ، و ضايع كرده است . فلذا از رحمت خدا دور است . و خداوند در اينجا به وى اجازهء عبادت و خشوع و خضوعى را بواسطهء نماز و روزه و طواف حاصل مىشود ؛ نداده است . زن بايد مانند مرد پيوسته راه تقرّب را بپيمايد . و آن وقتى است كه : دوش با دوش مرد ، نماز بخواند ؛ و روزه بگيرد ؛ و طواف كند . و اين فقطّ در وقتى است كه حامله باشد ؛ و يا طفل خود را شير دهد . اين زن قرين رحمت خداست كه حائض نيست ؛ و اجازهء ركوع ، و سجود ، و قيام ، و طهارت به وى داده شده است . و اجازهء صيام به وى داده شده است . و اجازهء طواف گرد كعبه به وى داده شده است . بنابراين ، زنان بايد پيوسته يا حامله باشند ؛ و يا شير دهند ؛ تا در كاروان انسانيّت ، و حركت به سوى معبود ، و محبوب ، و قبلهء مشتاقان ، و كعبهء عاشقان ، و پويندگان به سوى حرم و حريم امن و أمان او ، با مردان هم آهنگ باشند . حائض شدن زنان موقعى است كه : در اين كاروان نشسته‌اند ؛ و از حركت افتاده ، و متوقّف گشته‌اند . بنابراين أصل در زنان عبادت است يعنى أصل در زنان حمل و رضاع است . حيض زنان خلاف أصل است . يعنى عدم حمل و عدم رضاع ، خلاف است . فتأمّل بر اين نكتهء دقيق . اين حقير روزى با يكى از پزشكان حاذق و بصير و متعهّد « 1 » كه سخن از

--> ( 1 ) دكتر حاج سيّد حميد سجّادى ، از مفاخر چشم پزشكان عصر ماست در جهان ؛ كه علاوه بر نبوغ الهى